همین دیروز بود که داشتم فرار میکردم،از هر چه نامش در کنار نام توست،از هر چه بوی تو را میدهد،از کسانی که از تو سخن میگویند،از سلطه تو و حکومت تو...

چه خیالی،چه خیالی،تو همه جا هستی،فرار از تو معنایی ندارد.تو از منی و من از تو،حتی اگر بمیرم بازگشتم به سوی توست.چه داستان غم انگیزی است.همیشگی است،تو همیشگی هستی،تو در همه تلاشهای پیدا و پنهان برای رشد هستی.تو را میتوان در برگ دید،او هم رشد میخواهد،کمال میخواهد،میگوید یا الله،الله میخواهد،لله میخواهد،له میخواهد،هو میخواهد.

تا دیروز فکر میکردم تو نیستی،تو بودی و من نبودم.تا دیروز گمان داشتم سختی هایم نشانه ای از طرف توست تا نشانم دهی من دور شده ام،هو نمیخواهم،آزرده میشدم و طلبکارانه میگفتم فراموشم کرده ای.

بازمیگردم در سایه امنت زندگی کنم.

«تاحب»